بارانهای تو
ای وطن
برای من
رنگینکمانی نزاد
چه رسد كه اتفاق
یاد تو
قطره قطره میچکد از چشمم
روی تو
رفته رفته میرود از یادم
من از مرگ ميرويم
و به اندامت ميپيچم
که زنده بمانم
چشمان تو
مستغنی از تعریف و تمجیدند
دستان تو
دستان خورشيدند
به تو میرسم
به تو پولک نقرهکوب ماه
به تو میرسم
به تو طلای این شب سیاه
به تو میرسم
به چشمانتظاری که داری
به تو میرسم
به آغوش بهاری که داری
اتاق تاریک
جای دختران آفتاب نیست
اتاق سفید
اتاق سکوت
اتاق مشت
اتاق پلشت
جای دختران
جای آفتاب نیست
شبم
شبى كه تو باشى
اگرچه تارترين
خرام خرم خورشيد را
مدارترين
تو بهاري؟
نه
بهاران از توست
از تو ميگيرد وام
هر بهار
اين همه زيبايي را
روزهایم را
زنی برده است جایی دور
پیچیده دور گیسوانش
آویخته بر گردن
سنجاق کرده روی سینه
یا ریخته پای گلدانهاش
باقی را هم گذاشته توی کمد
برای روز مبادا
ستارهها حسرتشون
بوسه به زلف و روی تو
نگین الماس میارن
تا بزنن به موی تو
یواش یواش وا میکنی
صورتتو سحر میشه
خورشید با نور و روشنیش
پیش تو بی اثر میشه
هرگز نكوش
كه عشق خود را بازگو كني
تنها عشق ناگفته
پايدار تواند بود
چرا كه نسيم ملايم
خاموش و ناپيدا
ميوزد
امسال
سالِ شعرِ من و
سالِ شعرِ من
گويا گشودهاند
پر و بال شعر من
رفتی و عمریست
اما هنوزم
بر خویش میپیچد
به خاک راه
آهو
يك لحظه زيستم
در زير آسمان بلورين دست او
در لحظه يي كه طعم دگر داشت زندگي
Sunday, November 25, 2007
در زير آسمان بلورين دست او
در لحظه يي كه طعم دگر داشت زندگي
وقتی میبینمت
در یک آن میگذرد از سرمان
یک فکر
مثل یک دیوار از میانمان
چه قدرها که
بايد پی دستانت بگردم
در خيابانهای شلوغ خيس
محشرتر از اين نميشود
مردهي خود را با خيال راحت
به اداره اموات بسپاريد
مردهشور هم كه نباشد
مردهها خودشان
نوبت را رعايت ميكنند
يک مرد
يک زن
يک جای پا
که ميماند در روح
Saturday, November 24, 2007
يک زن
يک جای پا
که ميماند در روح
« با احتياط حمل شود که شکستنيـ »
يکهو جيرينگ
بغض کسی در گلو شکست
يکهو جيرينگ
بغض کسی در گلو شکست
واژهی پرغرور چشمانت
چلچراغ شبان خاموشی
چلچراغ شبان خاموشی
و کلمه کلوخی
خفته در فلاخن دوری
خفته در فلاخن دوری
نام من عشق است
آیا میشناسیدم؟
آیا میشناسیدم؟
ديگر به جنگ من نيا
من به ديگري باختهام
هر آنچه تو ميخواستي
من به ديگري باختهام
هر آنچه تو ميخواستي
براي آبياري صحراي درونم
چشمههاي درد را
از چشمهاي تو خواهم جوشاند
چشمههاي درد را
از چشمهاي تو خواهم جوشاند
آن طرفتر دنیا
خانهی دیو گنده ایست
که کتابهای کودکان میخواند
Friday, November 23, 2007
خانهی دیو گنده ایست
که کتابهای کودکان میخواند
نترس
بال هایت را باز کن
پرواز هم که بلد نباشی
نخواهی مرد
بال هایت را باز کن
پرواز هم که بلد نباشی
نخواهی مرد
و من آن قدر دوستت دارم
که فراموش می کنم
زندگی
با بلعیدن زندگان است تنها که ادامه دارد
که فراموش می کنم
زندگی
با بلعیدن زندگان است تنها که ادامه دارد
مي گويند تو كه نيستي
تنبل مي شوم
و سمبل مي كنم
هر مهمي را
تنبل مي شوم
و سمبل مي كنم
هر مهمي را
ــ تو کجايي؟
در گسترهی بيمرز ِ اين جهان
تو کجايي؟
ــ من در دوردستترين جای جهان ايستادهام
کنار ِ تو
Wednesday, November 21, 2007
در گسترهی بيمرز ِ اين جهان
تو کجايي؟
ــ من در دوردستترين جای جهان ايستادهام
کنار ِ تو
گر بیایی
خانهای میسازم از باران و شعر
ابرهای آسمانها
پردههای توریاش
خانهای میسازم از باران و شعر
ابرهای آسمانها
پردههای توریاش
و چای دغدغهی عاشقانهی خوبیست
دنیا پر از سگ است
جهان سر به سر سگی ست
غیر از وفا
تمام صفات بشر سگی ست
جهان سر به سر سگی ست
غیر از وفا
تمام صفات بشر سگی ست
مادرت را دوست دارم
كه تو را براي من به دنيا آورد
كه تو را براي من به دنيا آورد
شبها اغلب خوابي عجيبوغريب ميبينم
خواب زني ناشناس
كه دوستم ميدارد
و دوستش ميدارم
خواب زني ناشناس
كه دوستم ميدارد
و دوستش ميدارم
اکنون در کنار تو ایستادهام
چشمانت را ببند و نگاه کن
مرا روبروی خود میبینی
چشمانت را ببند و نگاه کن
مرا روبروی خود میبینی
آقا محسن ما هم شاعر شدهاند